Buitenkunst Janet Bellotto

Where the water ran, where the wind flows…

Dit beeld is een reactie op eb en vloed, verleden en toekomst. De getijden van de Noordzee roepen herinneringen op aan de Watersnoodramp van 1953 en waarschuwen tegelijk voor de huidige klimaatcrisis. Op deze plek, waar wind en water samenkomen, staat de vraag centraal: waar ben je het meest bang voor? De wind is onzichtbaar, maar altijd aanwezig. Hij beweegt gras en bomen, verplaatst zand en soms afval. Die beweging zie je terug in de zandrimpelingen van strand en duinen. Deze rimpelingen vormen de golven van het sculptuur. In elke golf staan woorden voor wind. Door te benoemen, proberen we te begrijpen, maar uiteindelijk moeten we luisteren en observeren.

CHOOSE YOUR LANGUAGE