Ik adem het zoute water, het peil ervan stijgt met de jaren. Mij deert het niet want in het verleden heeft het mij gevormd. Weet je dat jij hier precies in een oude zeeslenk staat die mij ooit doorsneed? Slenken en kreken veranderden mij langzamerhand van een slik, een schor tot akkerland. Het zout verdween echter nooit. Het is altijd deel van mij geweest, al onderdrukte een zoetwaterbel in mij het zoute grondwater naar beneden. Het lijkt wel alsof mijn dijken het zout op veilige af standhouden. Maar daar waar de storm ooit gaten in mij sloeg, vindt het zout zijn weg in mijn lagen en lekt het door de drainagebuizen in de sloot. 

Maar hoe verrassend! Nu na metingen is gebleken dat de ene sloot zoetwater heeft en de andere zoutwater. Naast aardappels, groenten en graan kan er nu ook zoetwater worden geoogst! Een stuw in de sloot met een peilsysteem spaart hier het zoete water en pompt dit in het net aangelegde waterbassin met kleien paddenpoel. Nu het voorjaar steeds droger wordt heeft de boer de zoetwateroogst hard nodig. Het zaad heeft tijdens een droog voorjaar nu meer kans te ontkiemen in mijn goed gehydrateerde kluiten.

De tentoonstelling Ik Adem Jouw Zout van Cora Jongsma is van 7 maart t/m 6 april te zien in de Bewaerschole, Burgh-Haamstede.