Eeuwenlang werden dikke, vette lagen van mijn materie vergraven, versleept en opnieuw geordend in de vorm van lange dijken. Zo hoog mogelijk werd ik opgestapeld om jou te beschermen tegen het zeewater. Lange lijnen die, als je tegen de wind in fietst, jou hoog en droog de weg wijzen door mijn uitgestrektheid. In mij lieten deze activiteiten echter lang gerekte gaten achter; karrevelden en inlagen. Het zijn de laagtes, waarin vogels foerageren en dobberen. Ze voelen als littekens in de oppervlakte van mijn huid.

Elders zijn er andere laagtes te vinden. Het zijn rechthoekige kweekbedden, strak in een rij achterelkaar gelegen. Ook hier werden van mij dijkjes aangelegd. Niet van die hoge maar smalle. Een privé weg in rastervorm, speciaal voor de zilte groentekweker. Hier adem ik het zout naar de oppervlakte en laat de zeekraal maar al te graag het zaad in mijn poriën vallen.

Wil je meer weten over hoe de zilte groentekweker meebeweegt met het landschap dat steeds droger wordt en verzilt? Kom dan zaterdag 28 maart om 14.00 naar een gesprek over het land met de zilte groentekweker!

De tentoonstelling Ik Adem Jouw Zout van Cora Jongsma is van 7 maart t/m 6 april te zien in de Bewaerschole, Burgh-Haamstede.